Palliatieve en terminale zorg in de regio Borger-Odoorn
Wil je naaste thuis blijven in de laatste fase? Vrijwilligers springen bij via je huisarts of wijkverpleegkundige, en in Emmen is een bijna-thuis-huis.
Op een middag zegt de arts dat genezen niet meer gaat. Vanaf dat moment verschuift alles. De vraag is niet langer hoe je iemand beter maakt, maar hoe de tijd die er is zo goed en zo rustig mogelijk kan zijn. Voor jou als naaste is dat een zware, ingrijpende periode, en het helpt om te weten welke steun er in de buurt klaarstaat.
Wat palliatieve zorg inhoudt
Palliatieve zorg is de zorg die begint wanneer genezing niet meer mogelijk is. Ze richt zich op comfort: pijn en benauwdheid onder controle houden, misselijkheid verlichten, goed slapen, en ruimte maken voor wat er emotioneel gebeurt. Het gaat over kwaliteit van leven, en over aandacht voor de mens die je naaste is.
Die zorg duurt soms maanden en soms veel korter. De laatste weken, wanneer duidelijk is dat het einde nabij komt, noemen we de terminale fase. In die tijd wordt de zorg intensiever en komen er vaak meer mensen over de vloer om te helpen. De huisarts en de wijkverpleegkundige zijn daarbij je vaste aanspreekpunten. Zij kennen de situatie, stemmen de medicatie af en leggen uit wat je kunt verwachten. Loop je met vragen over pijn, medicijnen of slapen, leg ze dan bij hen neer.
Thuis blijven met hulp van vrijwilligers
Veel mensen willen de laatste periode thuis doorbrengen, in hun eigen bed en tussen hun eigen spullen. Dat kan vaak, maar het vraagt veel van de mensen eromheen. De nachten zijn kort en je bent bijna altijd alert. Op zulke momenten kunnen vrijwilligers van de vrijwillige palliatieve terminale zorg bijspringen. Zij komen bij je thuis om te waken, een paar uur de zorg over te nemen of gewoon aanwezig te zijn, zodat jij even kunt slapen, boodschappen doen of op adem komen.
Deze vrijwilligers zijn geschoold en doen dit werk uit betrokkenheid. Ze nemen geen medische taken over, maar geven rust en gezelschap in een tijd waarin dat kostbaar is. Je huisarts of de wijkverpleegkundige brengt je met hen in contact. Vraag er gerust naar, ook als je nog twijfelt of het al zover is. Vaak is het prettig om dit op tijd te regelen, zodat de hulp er is wanneer je het nodig hebt.
Een bijna-thuis-huis in de buurt
Soms lukt het thuis niet meer, of kiest je naaste bewust voor een andere plek. Dan is er een bijna-thuis-huis, een kleinschalig huis waar de sfeer huiselijk is en waar vrijwilligers en verpleegkundigen samen de zorg dragen. Het dichtstbijzijnde bijna-thuis-huis is Hospice 't Huis van Heden in Emmen. Je naaste heeft er een eigen kamer, en jij bent er welkom om te blijven en zoveel mogelijk samen te zijn. De huisarts of wijkverpleegkundige kan je vertellen hoe een plek geregeld wordt en wat erbij komt kijken.
Aandacht voor jezelf
In deze periode gaat bijna al je aandacht naar je naaste. Toch is het belangrijk om ook naar jezelf te kijken. Je slaapt slechter, je eet onregelmatig en je draagt veel verdriet met je mee, vaak al voordat het afscheid er is. Dat vraagt om ruimte. Laat de vrijwilligers je werk uit handen nemen, deel de zorg met familie of vrienden, en praat over wat je voelt. Je hoeft niet sterk te blijven voor iedereen.
Er zijn ook mensen die met je meedenken, van de wijkverpleegkundige tot een geestelijk verzorger of een vertrouwd iemand uit je eigen kring. Na het overlijden mag je bovendien de tijd nemen die je nodig hebt om te rouwen.
Weet je niet zeker bij wie je moet beginnen? Bel dan je huisarts of de wijkverpleegkundige en vertel wat er speelt. Zij helpen je de juiste zorg en de juiste mensen in beweging te zetten, zodat je er niet alleen voor staat.
